Wyłudzenie odszkodowania. Oszustwo ubezpieczeniowe.

Autor: | Listopad 23, 2016 | Prawo karne

Wyłudzenie odszkodowania. Oszustwo ubezpieczeniowe.

Niniejsza kwestia jest regulowana przez dwa przepisy:

Art. 298 Oszustwo ubezpieczeniowe

1. Kto, w celu uzyskania odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia, powoduje zdarzenie będące podstawą do wypłaty takiego odszkodowania,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2. Nie podlega karze, kto przed wszczęciem postępowania karnego dobrowolnie zapobiegł wypłacie odszkodowania.

oraz art 286 k.k. Oszustwo

1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2. Tej samej karze podlega, kto żąda korzyści majątkowej w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy.

3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

4. Jeżeli czyn określony w § 1-3 popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

 

Istota przestępstwa oszustwa ubezpieczeniowego z art. 298 k.k. polega na spowodowaniu zdarzenia będącego, według umowy ubezpieczenia, podstawą do wypłaty odszkodowania.

Jednym z warunków pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej za dokonanie oszustwa ubezpieczeniowego jest uprzednie zawarcie umowy ubezpieczeniowej.  Warunkiem penalizacji zachowania sprawcy jest obowiązywanie umowy w dniu zdarzenia

 

Przepis art. 286 k.k. jest przepisem niezwykle popularnym. W oparciu o ten artykuł kwalifikowane są niemalże wszystkie czyny związane z wyłudzeniem kredytu, odszkodowania a także przywłaszczenia, w kwalifikacji z innymi przepisami itp.

Przestępstwo to polega na doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, przez co należy rozmieć wywołanie u pokrzywdzonego zmiany o charakterze majątkowym.  Przedmiotem czynności są prawa majątkowe pokrzywdzonego, którymi rozporządza. W kontekście zachowania kluczowymi są zamiar i stan świadomości. Sprawca musi działać w zamiarze bezpośrednim w celu dokonania oszustwa. Musi mieć także świadomość swojego przestępnego działania. Czynność sprawcza w przypadku przestępstwa oszustwa ubezpieczeniowego z art 298 k.k. polega na spowodowaniu zdarzenia będącego podstawą do wypłaty odszkodowania

Wyłudzenie odszkodowania należy do jednych z najczęściej spotykanych przestępstw. Historia zna przypadki, kiedy w sprawy związane z wyłudzaniem odszkodowania zamieszani byli policjanci, czy pracownicy zakładów ubezpieczeń.

Oba przepisy mogą występować w kwalifikacji prawnej czynu łącznie. Jeżeli sprawca, mając z góry powzięty zamiar, działając w celu uzyskania odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia, powoduje zdarzenie będące podstawą wypłaty takiego odszkodowania, zgłasza ten fakt ubezpieczycielowi i na podstawie tego wniosku instytucja ubezpieczeniowa wypłaca uprawnionemu nienależne odszkodowanie, to zachowanie takie należy kwalifikować kumulatywnie z art. 298 § 1 i z art. 286 § 1 w zw. z art. 11 § 2 k.k.