Uprowadzenie dziecka w świetle Konwencji Haskiej z dnia 25.10.1980

Autor: | Październik 21, 2016 | Prawo rodzinne

Sprawy transgraniczne dotyczące sytuacji dziecka, jego pobytu, kontaktów są coraz częściej występującym problemem prawnym. Wzrasta liczba rodzin, w których rodzice mają różną narodowość

Aktem prawnym regulującym kwestie związane z bezprawnym zatrzymaniem i uprowadzeniem dziecka jest Konwencja sporządzona w Hadze w dniu 25.10.1980 dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę. Celem konwencji jest zapewnienie niezwłocznego powrotu dzieci bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych a także poszanowanie praw do opieki i odwiedzin. Powrót winien być zapewniony w przypadku naruszenia takiego prawa do opieki, które polega na przemieszczeniu dziecka z jednego państwa, będącego sygnatariuszem konwencji do drugiego.

Przepisy konwencji maja zastosowanie do małoletnich, którzy nie ukończyli lat 16.

Aby zapewnić powrót dziecka w pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie czy nastąpiło bezprawne uprowadzenie lub zatrzymanie dziecka.

Uprowadzenie lub zatrzymanie dziecka będzie bezprawne, jeżeli zostanie naruszone prawo do opieki przyznane przez zgodne z przepisami prawa danego kraju: orzeczenie sądowe, administracyjne, ugodę państwa, w którym dziecko miało miejsce stałego pobytu bezpośrednio przed uprowadzeniem lub zatrzymaniem oraz, jeżeli w chwili uprowadzenia lub

Od obowiązku wydania dziecka przewidziane są wyjątki, które przewiduję art. 13 Konwencji.. Nie ma takiego obowiązku, jeżeli osoba, instytucja lub organizacja sprzeciwiająca się wydaniu dziecka wykaże, że:

  1. a) osoba, instytucja lub organizacja opiekująca się dzieckiem faktycznie nie wykonywała prawa do opieki w czasie uprowadzenia lub zatrzymania albo zgodziła się lub później wyraziła zgodę na uprowadzenie lub zatrzymanie; lub
  2. b) istnieje poważne ryzyko, że powrót dziecka naraziłby je na szkodę fizyczną lub psychiczną albo w jakikolwiek inny sposób postawiłby je w sytuacji nie do zniesienia.

Sąd państwa wezwanego, rozstrzygający sprawę, może wrócić się do wnioskodawcy o zaświadczenie, z państwa stałego pobytu dziecka, z którego wynika, że uprowadzenie jest bezprawne.

Zgodnie z postanowieniami konwencji sad powinien podjąć decyzję w ciągu 6 tygodni. Ten termin z uwagi na treść wspomnianego art. 13 trudno dochować w realiach polskiego sytemu prawnego i przelękłości postępowania, jaka występuje w polskich sadach.

Po otrzymaniu zawiadomienia o bezprawnym uprowadzeniu lub zatrzymaniu dziecka w rozumieniu artykułu 3 władze sądowe lub administracyjne Umawiającego się Państwa, do którego dziecko zostało uprowadzone lub w którym zostało zatrzymane, nie będą mogły decydować merytorycznie o prawie do opieki, dopóki nie zostanie ustalone, że wymogi określone przez niniejszą konwencję co do zwrotu dziecka nie zostały spełnione lub jeżeli w stosownym czasie po tym zawiadomieniu nie wpłynął wniosek sporządzony na podstawie niniejszej konwencji.