Nabywanie nieruchomości przez uwłaszczenie

Uwłaszczenie gospodarstw rolnych.
Polskie prawo może czasami wprawić w zdumienie. Niektóre zmiany są wprowadzane w odstępach kilkumiesięcznych. Nadal obwiązują natomiast ustawy, które nadal można stosować, pomimo, że wydaje się być reliktem PRL-u. Do jednej z nich należy obowiązujące dnia 4 listopada 1971 r. ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych ( Dz. U. 1971, nr 27, poz. 250 ).
Ustawa ta przewiduje nabycie z mocy prawa własności nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych i znajdujących się w dniu wejścia w życie ustawy w samoistnym podsiadaniu rolnika. Długość samoistnego posiadania jest tu (w odróżnieniu spraw o zasiedzenie) bez znaczenia.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z mocy samego prawa z dniem 4 listopada 1971 r. nabywa własność nieruchomości rolnych osoba, która:
1) jest rolnikiem w chwili wejścia w życie ustawy;
2) ma nieruchomość rolną w samoistnym posiadaniu;
3) nieruchomość będąca w samoistnym posiadaniu rolnika ma powierzchnię, co najmniej 0,2 ha;
4) rolnik wszedł w posiadanie tej nieruchomości wskutek nabycia na zawartej bez prawem przewidzianej formy umowy.
Postępowanie (w sprawach wymienionych w § 1) jest wolne od opłat sądowych.